Afbrokkelende vrijheid?

Vandaag is mijn laatste dag als twintiger, morgen tik ik de 3-0 aan. Hoewel ik vooral in het nu leef, ervaar ik het toch als een klein drempeltje. Als twintiger genoot ik volop van mijn vrijheid, tijdens mijn studie, tijdens mijn ondernemen en tijdens het reizen. Ook in mijn relatie met Rian geniet ik veel vrijheid (nee, niet op die manier 😉 ) we stimuleren elkaar om dingen los van elkaar te doen. De afgelopen 10 jaar waren dan ook zeker niet saai te noemen; ik ben afgestudeerd, ben gaan ondernemen, heb veel leuke en interessante mensen leren kennen en vrienden gemaakt, heb mooie reizen gemaakt, heb in het buitenland gewoond, ben gaan samenwonen en ben getrouwd.

Nu ik dertig wordt liggen er weer een aantal interessante ontwikkelingen om de hoek; het kopen van een huis en het krijgen van kinderen. Allebei dingen die mijn vrijheid ernstig in dreigen te perken en mijn leven serieuzer maken. Ik denk dat hier het kleine ongemakkelijke gevoel dat ik heb bij het worden van 30 vandaan komt. Ik wil namelijk helemaal geen extra verantwoordelijkheiden maar gewoon mijn leven leiden zoals ik dat de afgelopen 10 jaar heb gedaan!

Mijn uitdaging de komende jaren gaat dus zijn om een balans te vinden in een interessant, uitdagend en vrij leven en de meer verantwoordelijkheden die bij het leven van een dertiger horen (en waar ik ook wel een beetje zin in heb). Ik zie om mij heen en online op blogs dat hier zeker een leuke middenweg in te vinden is, dus daar vertrouw ik maar op. Het belangrijkste is denk ik dat ik me bewust blijf van wat ik wil en niet in de dagelijkse sleur van werken/kinderen/hypotheekje val. Helpen jullie me mee?

6 thoughts on “Afbrokkelende vrijheid?”

  1. Mooi dat je met een blogpost stilstaat bij deze gebeurtenis. Ik vond 30 worden ook heel dramatisch maar nu ik –verrek!– al 32 ben, vind ik het eigenlijk superstoer. Tuurlijk gaan die kindertjes er wel komen en die hypotheek ook wel, maar die hoeven niet het einde van je vrijheid te betekenen. Vooral als je een lifestyle business hebt, en jij bent die bewust aan het bouwen. Go, Martijn!

  2. Het is maar net hoe je er mee om gaat! Waarschijnlijk heb je tijdens je studententijd ook wel eens gezegd dat je straks “vast komt te zitten” door dingen als een vaste baan e.d., en kijk hoe je de afgelopen jaren ervaren hebt!

    Nu idem dito. Ja, dingen als huisje-boompje-beestje zullen daar ook bij gaan horen, maar het wil niet zeggen dat het één het ander uitsluit. Zelf heb ik nét (gisteren) een huis gekocht – maar dat wil niet zeggen dat er niet meer gereisd zal gaan worden.

    Zelfde met kinderen: ken genoeg mensen die ook na het hebben van kinderen die vrijheid wel nemen – op wat voor manier dan ook. Hetzij in reizen (vorig jaar meerdere mensen tegen gekomen die met hun kids (2-3jr oud) een paar maanden aan het reizen waren), hetzij de vrijheid in “kleinere” dingen. 

    Uiteindelijk is het maar net hoe je ermee omgaat, en met wat voor mindset je erin staat. Kies je ervoor om als schapen de rest van Nederland achterna te gaan, of kies je ervoor de grenzen te verleggen? Vaak is er meer mogelijk dan “men” denkt 🙂

    Anyways, alvast van harte gefeliciteerd met the big 3 – 0 !

  3. Wijze woorden, en inderdaad je richt je leven zelf in, ben er ook niet heel bang voor dat ik mijn vrijheid helemaal verlies, maar ben wel een beetje nerveus over hoe mijn leven er uit gaat zien met een hypotheek en kinderen 🙂

    Congrats met je huis trouwens! Ben erg benieuwd hoe het er uitziet.
    Hoe zie jij dat eigenlijk, huiseigenaar zijn en langere tijd in het buitenland verblijven?

  4. Zowel ik als m’n vriendin hebben geen problemen met onderverhuren – dus dat zou opzich een optie zijn.

    De misschien nog wel meer belemmerende factor is echter het vaste werk van m’n vriendin.. Samen reizen wordt dus een “in-between jobs” iets (wat nog lang zal duren aangezien ze net is gestart bij een coole job). Alleen reizen is niet zo’n probleem, maar dan blijf je (zeker als ik straks samenwoon) niet zo snel lang weg. Paar weken of een maand kan, maar 3-6 maanden doe je dan niet zo 123 meer..

    Het huis maakt daarin niet héél veel verschil 🙂

  5. Hey Martijn!

    Alvast gefeliciteerd 😉 En nee, dit is niet het einde van je leven. Ik ben nu ook voor onbepaalde tijd weg, en een van de dingen waar jij mee zit (hypotheek) is inderdaad heel gemakkelijk te omzeilen door je huis onder te verhuren. Ik heb dat nu ook gedaan.

    En deze kerel, reist heel de wereld rond met zijn kleine meid: http://manvsdebt.com/

    Heel je leven bestaat uit keuzes, er is geen goed of slechte. Elke keuze neem je omdat dit zo had moeten zijn, anders had je anders gekozen. Dus….. je kiest er zelf voor als je in de dagelijkse “sleur” beland.

    Fijne dag morgen!!

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *